samfunn

Forgyllet forsøpling

Etter nok en uke med kontorarbeid og tung tastaturtasting tok jeg turen til min bondekompis – Daher som driver Tent of Nations like utenfor Betlehem. Gårdsbesøket ga meg både skit under neglene etter å ha spredd møkk fra grisebingen rundt epletrærne planta i fjor, samt en god slump begeistring over palestinernes evne til å gjøre bruk av ressursene de forvalter.

Palestinernes møysommelighet, tålmodighet og deres gjennomførte arbeid får meg til å tenke meg om en gang til etter å ha irritert meg over de forsøplede gatene på Vestbredden. Bevisstheten i forhold til forvaltning virker gjennomgående i samfunnet. Da jeg bidro under olivenplukkingen på gården lot ikke bonden en eneste oliven gå til spille. Selv de  inntørka oliven fra i fjor skulle bli med til olivenpressa, da «det er litt olje i dem også», selv om de så saharatørre ut for min del.

Også når det gjelder dyrkingsprosessen er tålmodigheten blant det palestinske folk påfallende. Bonden ploger jorden med muldyr på tradisjonell vis. Ikke fordi traktoren er uoppdaga i de okkuperte områdene, men fordi tærnes røtter blir bedre bevart ved å bruke den gamle metoden.

Det at arbeidet med jordbruket utføres «for hånd» og er et normalt innslag i livet til folk flest gjør at palestinerne har en forbindelse til jorden som jeg ikke kan begripe som nordmann.  Noen ganger lurer jeg på om Vesten har distansert seg så mye fra jordbruket at vi faktisk ikke veit hvor maten kommer fra. Da er det en god opplevelse å se at bæsj blir til epler, og forstå at dette er naturlig, i motsetning til de skinnende og fargesprakende eplene innpakket i plastikk du finner på Rema 1000.

Matindustrien generelt bærer preg av å være ekte vare. Jeg observerte den lokale slakteren hogge opp en hel ku midt i gata og fikk se hvordan heile kadaveret ble kuttet opp og gjort klar til salg. Da var det såvisst ikke bare indrefileten som ble nappet ut, men både hodet og skolten ble skrapa nøye og vel.

Ved første øyekast kan Vestbredden kanskje se skitten ut, men ser en seg ikke om igjen kan en sitte der med de reine gatene og peke på de lurvete palestinerne som ikke har vett til å ta i bruk søplebøtta. Men spørr deg selv: hvem står for kast-og-bruk-mentaliteten i verden i dag?

Forurensingen Vesten står for kan sminkes og presenteres som et glansbilde med avanserte kildesorteringssystemer, men at driten til slutt dumpes i den tredje verden finnes det en rekke eksempler på. I Palestina er det hvertfall tradisjon om å ta vare på det man har, bruke det med omhu og dele på godene.

Reklamer

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s