ideer

Virkeligheten er ikke sann

Det er ikke sant

at vi er som dyr

som hyler mot dyr med pels i andre gråtoner enn vår egen.

det er ikke sant

at vi knurrer mot skygger på huleveggen

fordi vi er redde for fremmede skygger

for alle dyr er redde for skygger

det er ikke sant at vi sniker oss fram, på vakt, som katter

klare til å slå til mot plutselige farer og lyder

at vi sover på sprang og våkner med åpne kjefter

at vi glefser mot ukjente lukter

at menneskemødre hveser mot andre mødres barn

det er ikke sant at vi ledes som rovdyr, blindt, av drifter og redsler

at vi drives fram av demoner inne i oss, at vi er som ulver som jager i flokk

at vi må hyle når flokken hyler, at vi kan ikke annet for vi er dyr

det er ikke sant

det er ikke sant at vi ledes av redsel for alt som er ukjent – at det er ikke ondskap –

det er redsel – for vi er dyr

og brenner bøker på bål og skriker i kor med røde, gapende munner

mot bleke, skremte fremmede

og skriver PAKIS med svart maling på T-banestasjonene

og gjør vår plikt med hvite, lukkede ansikter og følger ordre og henter skjelvende ofre

og kjører dem vekk i lastebiler og samler dem på politistasjoner

og i idrettshaller og kjellere eller at vi løper i flokk med fakler og stein

gjennom gatene

og knuser vinduer i butikker som eies av jøder JØDE JØDE JØDE

fordi vi er ledet av drifter – eldre enn oss selv

drifter som driver oss for sånn er vi

hylende, redde dyr i flokk

det er ikke sant. Vi er ikke maur eller ulver. Vi er folk.

Vi vil hviske hete ord til hverandre

og lete etter hverandre og kjærtegne hverandre i mørket.

Ulvene hyler i gatene

etterpå står de i glass-skårene og skriker:

«DERE ER SOM OSS. VI ER ULVER»

Men det er ikke sant.

Det har Odd Børretzen sagt. Jeg tror han har rett.

Men i dette apartheidregimet gjør mennesker dette til en virkelighet. Det kan være vanskelig å se for seg fra den trygge stua. En historie fra Hebron kan kanskje illustrere hvordan mennesker opptrer og behandler hvarandre som amøber. Nabofamilien til herr Al Aza, født og oppvokst i Hebron, har okkupert tomta ut i fra deres overbevisning om at de har tradisjonell og historisk rett til området. Tydeligvis gir det familien også rett til å terrorisere det palestinske nabolaget med soldatenes beskyttelse. For Al Aza betyr dette at druehagen forgiftes, hans tretusen år gamle oliventre settes i flammer og sønnen har fått kjeven smadret da nabogutten fylte munnen hans med sten og dengte løs på han.

Som dyr behandler vi hverandre, «dyr med pels i andre gråtoner enn vår egen». Og dette lar vi forbli virkeligheten.

Men det er likevel ikke sant.

Reklamer

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s