kultur

Deler ro for renselse

Etter å ha overstått nyttårsfeiringen Rosj hasjaná forrige helg, var det denne fredagen duket for faste, renselse og tilgivelse for det jødiske folket. Jeg tok turen til vakre Jerusalem for å få et innblikk i høytidsstunden. Det ble en riktig så flott opplevelse fylt med harmonisk musikk, inkluderende mennesker i en levende atmosfære.

Jerusalem er en femten minutters busstur unna hybelen min i Palestina. Men det er som å komme til en annen planet. Her er det grønne frodige parker, rene brosteinsbelagte gater, klare systemer for transport og koselige kaféer med stilfullt design. Det er utrolig deilig å få fri fra forurensning i form av søppel fra hjem og butikker, samt støy fra det kaotiske trafikkbildet på Vestbredden. Israelerne vet virkelig å gjøre det fint rundt seg! Og denne dagen for ettertanke er intet unntak. En fremtredenede faktor er at det senker seg ro over byen. Det innebærer at butikker lukker og låser. Trafikkvakum på de trefeltsveiene og alle andre stikkveier. Til tross for at ikke gatene er avstengt unnlater folk bruk av bil og kjøretøyer disse 24 timene. Radiosendingen kuttes. TV og elektronikk er avslått. Mennesker demper seg og sørger for at status quo opprettholdes.

Jeg delte min renselsesprosess med en gjeng som kalte seg sekulære, altså ikke-religiøse, jøder. Det var interessant da de så på seg selv som jøder, uten å tro på Gud. Ville en nordmann fornektet Gud men likevel kalt seg kristen? Yom Kippur ble brukt som et påskudd for å markere vertens 26 årsdag, men for meg var det tydelig at det hvilte noe spesielt over feiringen. Da verten utilsiktet kom borti lysbryteren etter fasten var i gang, skvetter han til og stiller lyset tilbake for å sørge for at alt skal vedvare i sin utgangsposisjon.  Da jeg spurte hva de sekulære legger i å være jøde ble det stille i rommet. Kanskje et sensitivt område, tenkte jeg. Men en av israelerne, jødisk immigrant fra Amerika som i hovedsak var tilstede for å observere, utbrøt at dette var «Interesting – I’ve never thought of that!». Det er neimen ikke lett å sette fingern på en følelse av tilhørighet.

Når man får observatørstatus under dagen for bot og bedring kan man bli overveldet av den jødiske høykulturen. Synagogen i Jerusalem fylles opp av emosjonelle mennesker som samles for bønn og deler en levende ro. Rabbien leder syngende an i bønn med sitt kor og alt foregår i rytmiske og vakre toner uten forstyrrende instrumenter. Menigheten nynner med og den spirituelle opplevelsen har evne til å trenge gjennom stål. Det er ikke rart at jøder hvalfarter til Israel for å komme i kontakt med sin jødiske identitet.

Hvor fascinerende er det ikke at hele byen og et helt folk handler likt basert på drivkreftene fra troen på noe hellig. En kan forstå at dette er verdifullt uten å kjenne den tilsvarende overbevisningen. Jødene er tradisjonsrike mennesker. De vet hvor de kommer fra.

Advertisements

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter picture

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s