utdanning

The Derdians’ antastelse

Kursopplegget går mot slutten. Sekken er klar for å bli fylt med alt fra myggnetting til kameraladere – noe skal holdes på avstand, mens andre opplevelser skal foreviges i mange plan. Hodet er proppa med human rights, peace, cultural understanding og enviromental, economical og social justice.Lindas reaksjon på Lillys mauling av seterrømme og hennes påstand om at "yoghurt er en helt utsøkt dessert"

De siste dagene har vi touchet overflaten av det mystiske vesenet: mennesket. Prosjektet har blitt utført både i fysisk og mental forstand. Den fysiske touchingen foregikk gjennom et rollespill i løpet av kursprogrammet som utløste et overveldende kultursjokk for en liten gjeng «ingeniører» under deres møte med «The Derdians» fra landet Derdia. Folket av Derdia måtte berøre hverandre kroppslig for å kommunisere, og de uvitende (?) ingeniørene fra Norge hadde ingen anelse om dette vitale behovet for tafsing og klåing. Good bye, predictability!

Når det kommer til touching av menneskers mentalitet har vi stilt spørsmål ved måten de handler på i møte med hverandre. Pellegrino Riccardi, coach og edutainer under fredskorpsets youth camp, ga oss en påminnelse om at folk handler ut i fra sine gode hensikter. Tanken anbefales å klamre seg til under interkulturelle møter. For eksempel når Magnus fra Lillestrøm lar Paul fra Nairobi få sitt eget krypinn når antallet soverom endelig overstiger antallet deltagere. Eller når Lahero fra Sir Lanka svarer høflig «yes» til alle kritiske spørsmål fra de norske jusstudentene. Nordmenn trenger sin private sone og asiatere vil ikke fornærme sin samtalepartner med et truende «nei».

Kollisjonene er altså et faktum selv på Strandheim leirsted utenfor Bærum, der vi befinner oss nå, men tanken bak handlingen er som oftest god. Mennesker er enkle. Vi trives best i velbehag, men søker litt spenning mellom sofaslaga. Behovet for å knytte relasjoner er rimelig konstant, og da liker vi å føle oss betydningsfulle. Sånn får mennesker den klappen på skuldra de trenger for å holde det gående.

Kanskje vår norskbritiske venn fra Italia, Pellegrino, har rett i denne teorien for menneskers grunnleggende behov, men så ser det temmelig forskjellig ut i ulike samfunn. Jeg gjør et tappert forsøk på å forberede meg på overraskelser, fascinasjon og raseri, foruten et «skrekkblanda-fryd»-møte med meg selv.

Reklamer

2 tanker om “The Derdians’ antastelse

Legg igjen en kommentar

Fyll inn i feltene under, eller klikk på et ikon for å logge inn:

WordPress.com-logo

Du kommenterer med bruk av din WordPress.com konto. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer med bruk av din Twitter konto. Logg ut / Endre )

Facebookbilde

Du kommenterer med bruk av din Facebook konto. Logg ut / Endre )

Google+-bilde

Du kommenterer med bruk av din Google+ konto. Logg ut / Endre )

Kobler til %s